Τετάρτη 9 Απριλίου 2008
ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ 25ΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΧΑΛΚΙΔΑΣ ( Δ, Ε, Στ) ΣΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ
1/θ Νηπιαγωγείο Πισσώνα: Οι φίλοι μας τα δέντρα!
Πρόγραμμα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης
Τίτλος: Οι φίλοι μας τα δέντρα!
Υπεύθυνη εκπαιδευτικός: Τσιάκαλου Μυρτώ
Κριτήρια επιλογής του θέματος
• Κατάλληλο για βιωματική προσέγγιση- πολλά δέντρα στην αυλή του σχολείου.
• Προσβασιμότητα στο κοντινό δάσος του χωριού μας.
• Η σύνδεση του θέματος με θεματικές ενότητες του αναλυτικού προγράμματος (διαθεματικότητα).
• Το ενδιαφέρον των νηπίων για τον τρόπο με τον οποίο οι ανθρώπινες δραστηριότητες επηρεάζουν το περιβάλλον, κάτι που γινόταν εμφανές μέσα από τις ερωτήσεις τους σχετικά με τις πυρκαγιές που απείλησαν το χωριό τους, Πισσώνα, το καλοκαίρι που πέρασε.
Στόχοι του προγράμματος
• Να κατανοήσουν και να βιώσουν εμπειρικά τον κύκλο ζωής του δέντρου.
• Να αποκτήσουν πνεύμα ομαδικότητας και συνεργασίας.
• Να αναπτύξουν ικανότητες συνεργασίας- επικοινωνίας σε ομάδες.
• Να απαντηθούν ερωτήματα των παιδιών, μέσα από τη διαδικασία της έρευνας και της βιωματικής μάθησης, να λυθούν οι απορίες τους και να στεριώσουν νέες γνώσεις.
• Να μάθουν να αγαπούν και να σέβονται τα δέντρα και γενικότερα τη φύση, να πείσουν και άλλους γι’αυτό, έτσι ώστε ν’ αναβαθμίσουν την ποιότητα ζωής τη δική τους και να συμβάλλουν ίσως και στην γενικότερη αναβάθμιση ποιότητας ζωής.(Σύνδεση με την έννοια της αειφορίας*)
1η Δραστηριότητα
Η Νηπιαγωγός καταγράφει τις ιδέες των παιδιών στο αραχνόγραμμα και τα νήπια τις ζωγραφίζουν.
Αραχνούλα του δέντρου: Στο κέντρο ενός χαρτονιού γράψαμε τη λέξη δέντρο και ζητήσαμε από τα παιδιά να μας αναφέρουν άλλες σχετικές με αυτήν ,που τις τοποθετήσαμε γύρω γύρω σε σχήμα αράχνης.Τα παιδιά ζωγράφισαν τις λέξεις τους .
2η Δραστηριότητα
Διαβάζουμε στα παιδιά το παραμύθι του Χρήστου Μπουλιώτη «Η παράξενη αγάπη του αλόγου και της λεύκας» και συζητάμε με τα νήπια κάνοντας τους ερωτήσεις σχετικά με τις εντυπώσεις τους.
3η Δραστηριότητα
Φτιάχνουμε ένα δέντρο με φύλλα από χαρτόνι. Κάθε νήπιο γράφει στο δικό του φύλλο τη λέξη που του έρχεται στο νου όταν σκέφτεται το δέντρο. Στο τέλος κολλάμε τα φύλλα πάνω στα κλαδιά του δέντρου μας.
ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ
Βγήκαμε στην αυλή του σχολείου και:
· Παρατηρήσαμε και ονομάσαμε τα δέντρα της αυλής μας.
· Μαζέψαμε φύλλα, κλαδιά, καρπούς… και παίξαμε παιχνίδια μνήμης.
· Μοιράζοντας μικρά χρωματιστά χαρτονάκια βρήκαμε στο χώρο φυσικά αντικείμενα του δέντρου φύλλα, κλαδιά, καρπούς…στο
χρώμα του χαρτονιού που τους δώσαμε.
· Αγκαλιάσαμε τα δέντρα.
· Αφουγκραστήκαμε το «σφυγμό» των δέντρων.
· Μυρίσαμε τον κορμό, τα φύλλα, τους καρπούς.
Δραματοποίηση: Στην τάξη με τα σώματά μας σχηματίσαμε ένα δέντρο με τα σώματά μας ,που το ονομάσαμε «Το δέντρο των σωμάτων μας».
6η Δραστηριότητα
Τα νήπια του 1/θ Νηπιαγωγείου Πισσώνα: Άννα, Φωτεινή, Αλέξανδρος,Γιάννης, Βαγγέλης, Αρμάντο,Γιαννάκης,Γιώργος, Βαγγελίτσα,Αρτιόλα, Νίκος,Έλενα και η Νηπιαγωγός τους, Μυρτώ Τσιάκαλου.
Παράσταση Θεάτρου Play back στους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου και Νηπιαγωγείου Μίστρου
Η εκπαιδευτική δραστηριότητα πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια των Προγραμμάτων Υγείας και υποστηρίχθηκε τόσο από το σχολικό Σύμβουλο της περιφέρειας Παντιώρα Γαβριήλ όσο και τον προϊστάμενο του 1ου Γραφείου Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Εύβοιας Γκάρτζιο Γιώργο, οι οποίοι και παρακολούθησαν την παράσταση μαζί με τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς.
Η θεατρική ομάδα πραγματοποίησε την παράσταση με της υποστήριξη της γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς του Υπουργείου Παδείας και ως σκοπό της είχε την εμψύχωση και την ενστάλαξη της ελπίδας στα παιδιά μιας πυρόπληκτης περιοχής που θρήνησε θύματα κατά τις πυρκαγιές του 2007.
Κατά την παράσταση αυτή δόθηκε η ευκαιρία στους μικρούς μαθητές του δημοτικού και του Νηπιαγωγείου να εκφράσουν συναισθήματα, σκέψεις και να μοιραστούν βιώματα από την άσχημη εμπειρία που είχαν το περασμένο καλοκαίρι, αλλά και από το σήμερα στην προσπαθειά τους να συνεχίσουν τη ζωή τους, μαθαίνοντας, αλλάζοντας, προλαβαίνοντας, κρατώντας το επιμύθιο από την καταστροφή σαν οδηγό για το μέλλον.Την παράσταση συντόνισε ο Λάμπρος Γιώτης και έπαιξαν οι ηθοποιοί: Αντώνης Ιορδάνου, Βέρα Λάρδη, Δημήτρης Μπέγιογλου, Γιώργος Τζώρτζης.
Το Playback είναι ένα θέατρο αυτοσχεδιασμού που βασίζεται σε κάποιες θεατρικές φόρμες. Οι θεατρικές φόρμες του Playback είναι συγκεκριμένες διεθνώς, αλλά κάθε ομάδα τις συνταιριάζει με το δικό της τρόπο και επινοεί και τις δικές της. Στις μεγαλύτερες ιστορίες ο κάθε θεατής που αφηγείται την ιστορία του επιλέγει ποιος ηθοποιός θα παίξει τον κάθε ρόλο στην ιστορία αυτή.
Στις παραστάσεις όλο το θέαμα γίνεται αυτοσχεδιαστικά, χωρίς καμία προετοιμασία. Η προετοιμασία έχει ήδη γίνει στις πρόβες- οι ηθοποιοί έχουν ασκηθεί σε κοινούς κώδικες. Καθ’ όλη τη διάρκεια του θεάματος υπάρχει ζωντανή μουσική από μουσικό που αυτοσχεδιάζει υπογραμμίζοντας τη δράση.
Οι παραστάσεις Playback είναι θεατρικά γεγονότα με σκοπό την επικοινωνία και την εμψύχωση των θεατών.
Όταν παίζονται σε θέατρο έχουν καλλιτεχνικό σκοπό και συγκεκριμένο αισθητικό ύφος. Μπορεί να έχουν κάποιο συγκεκριμένο στόχο εκπαιδευτικό ή θεραπευτικό όταν παίζονται σε ανάλογους χώρους (π.χ. σχολεία, ψυχιατρεία, κέντρα απεξάρτησης, φυλακές), αλλά ακόμη και εκεί παίζει σημαντικό ρόλο το αισθητικό αποτέλεσμα
Το Playback αποτελεί ένα θεατρικό δρώμενο κατά το οποίο ένας θίασος ειδικά εκπαιδευμένων ηθοποιών αναλαμβάνει να αναπαραστήσει ιστορίες και αφηγήσεις των θεατών. Η επικοινωνία μεταξύ θεατών και ηθοποιών γίνεται με τη βοήθεια ενός συντονιστή- σκηνοθέτη που είναι παρών στο δρώμενο και αντλεί θεματικό υλικό από το κοινό για να το αναπαραστήσουν οι ηθοποιοί μέσω αυτοσχεδιασμού. Ο αυτοσχεδιασμός περιλαμβάνει ήχους, κίνηση, διάλογο, χρήση αντικειμένων, μουσική, τραγούδι και φωτισμούς.
Η εργασία του συντονιστή βασίζεται σε πάνω από 15 χρόνια εμπειρίας στο χώρο του θεραπευτικού θεάτρου, όχι μόνο με άτομα που έχουν σοβαρές ψυχικές παθήσεις αλλά και με απλούς ανθρώπους που θέλουν να μιλήσουν για τη ζωή τους. Έχοντας σκηνοθετήσει, αλλά και συμμετάσχει ο ίδιος ως performer σε δραματοθεραπευτικές παραστάσεις, βλέπει το θέατρο Playback σαν ένα πολύτιμο εργαλείο θεατρικού πειραματισμού, το οποίο προκαλεί τη σχέση ηθοποιών-θεατών, ως δρώντα μέλη ενός θεάματος που ανακαλεί μνήμες και δίνει υπαρξιακό νόημα την συλλογική ανθρώπινη εμπειρία.
Το έργο της παράστασης δεν είναι προκατασκευασμένο. «Γράφεται» κάθε φορά από τους θεατές και είναι διαφορετικό σε κάθε παράσταση, ανάλογα με αυτά που θα θελήσουν να μοιραστούν οι θεατές με τη βοήθεια του συντονιστή.
Το θεματικό υλικό αυτό της παράστασης μπορεί να είναι οτιδήποτε: αρχικά απλές λέξεις ή φράσεις με κάποιο θέμα, καθημερινά περιστατικά, γεγονότα από την επικαιρότητα, μέχρι μεγαλύτερες ιστορίες, κωμικές ή δραματικές, που κάποιοι θεατές αποφασίζουν να μοιραστούν ή ακόμα και όνειρα, επιθυμίες ή τραγούδια.
Ο συντονιστής μεταφέρει το εκάστοτε υλικό που αναφέρουν οι θεατές στους ηθοποιούς της ομάδας και προτείνει μια συγκεκριμένη θεατρική φόρμα μέσω της οποίας γίνεται η αναπαράσταση.






Οι ηθοποιοί βασίζονται στη δική τους μυστική «συνομωσία» για τον κόσμο, μέσα από τη σχέση τους με την ομάδα και τους συμβολικούς κώδικες που έχουν αποκτήσει με τις πρόβες. Οι πρόβες διαρκούν όσο χρόνο χρειάζεται για να μπορέσουν να αναπτυχθούν σχέσεις ανάμεσα στα μέλη της ομάδας. Εμπεριέχουν την ανάπτυξη δεξιοτεχνίας και ασφάλειας. 
Ο ήχος, η μουσική, η εικόνα, η κίνηση, ο ρυθμός συνεργάζονται για να δώσουν ζωή στην ιστορία της ομάδας. 




Κάθε ιστορία ανοίγει ένα ακόμη παράθυρο στη μνήμη. Δίνει το χέρι σε μια επόμενη ιστορία. Δική μας ή κάποιου άλλου.
Φτιάχνει σχέσεις ή … υπόσχεται. Ποιος είναι άραγε ο «αντικειμενικός σκοπός»; Ίσως, όταν η παράσταση κλείσει, να μπορούμε να κοιταχτούμε στα μάτια. Και αργότερα, στην ανάμνηση της στιγμής, να μας ξεφεύγει ένα χαμόγελο. Μια μνήμη που να δίνει νόημα σ’ αυτό που ζούμε.
Λάμπρος Γιώτης - Συντονιστής της Ομάδας
