Eκδήλωση Aδελφοποίησης Σχολικών Μονάδων

Στο 9ο Δημοτικό Σχολείο Λιβαδειάς πραγματοποιήθηκε πολιτιστική εκδήλωση αδελφοποίησης με μαθητές της Δ’ τάξης του 2ου Δημοτικού Σχολείου Καρπενησίου.
Το διδακτικό δυναμικό του σχολείου έχοντας στόχο την έμφαση του πολιτισμού μέσα στην εκπαιδευτική διαδικασία – γιατί πολιτισμός και εκπαίδευση είναι δυο άρρηκτα δεμένες έννοιες μεταξύ τους – εργάστηκε με μεράκι ώστε να δημιουργηθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις για τη φιλοξενία 40 ατόμων, μαθητών και εκπαιδευτικών.



Το πρόγραμμα υλοποιήθηκε με τη συνδρομή εμπλεκόμενων τοπικών φορέων και του συλλόγου γονέων που στάθηκαν αρωγοί στην προσπάθειά μας να δημιουργήσουμε ένα δίκτυο επικοινωνίας μεταξύ των σχολείων και ένα πλαίσιο αξιών και στάσεων, που θα καλλιεργήσουν την κοινωνική ένταξη των μαθητών.
Η εκδήλωση πλαισιώθηκε με τραγούδια για το καλωσόρισμα, προβολή οπτικοακουστικού υλικού-αναδεικνύοντας τις ομορφιές του τόπου μας, αναπαράσταση του μύθου της Έρκυνας από μαθήτριες της Δ’ τάξης.
Οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να γνωριστούν μεταξύ τους, να αναπτύξουν δεσμούς φιλίας και να γευτούν παραδοσιακά εδέσματα τα οποία πρόσφεραν εθελοντικά οι γονείς όλων των μαθητών .Η εκδήλωση κατέληξε σε μια γιορτή εμπλέκοντας όλους τους μαθητές και εκπαιδευτικούς του σχολείου.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο Δ/ντης Α/θμιας Εκπ/σης Ν. Βοιωτίας κ. Γκάρτζιος, ο Δήμαρχος της πόλης μας κ. Παπαγγελής, ο αντιδήμαρχος κ. Κακοτρίχης, η υπεύθυνη πολιτιστικών θεμάτων κ. Παπακώστα, η προϊσταμένη διοικητικού τμήματος της Α/θμιας Εκπ/σης κ. Άννη και ο πρόεδρος του συλλόγου Ευρυτάνων Λιβαδειάς Κος Μερμήγκης.

Από την κ. Αλεξία Παπακώστα λάβαμε το παρακάτω κείμενο που περιγράφει την δρασηριότητα:

9ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ – 2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΥ:ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ!!

Στην κυριολεξία «άνοιξαν» οι αγκαλιές το πρωινό της Τσικνοπέμπτης (24 Φεβρουαρίου) στο 9ο Δημοτικό Σχολείο Λιβαδειάς κατά την άφιξη της Τετάρτης τάξης του 2ου Δημοτικού Σχολείου Καρπενησίου στα πλαίσια Πολιτιστικού Προγράμματος Αδελφοποίησης των δύο σχολείων. Μέσα σε μια ατμόσφαιρα καρναβαλιού, γλεντιού και ευθυμίας με την παρουσία εκπροσώπων της Διεύθυνσης Π.Ε.Ν. Βοιωτίας, της τοπικής αυτοδιοίκησης, του τοπικού τύπου, του Συλλόγου Ευρυτάνων, του Συλλόγου Γονέων του 9ου Δημοτικού Σχολείου και του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Λιβαδειάς έγινε η υποδοχή μαθητών και εκπαιδευτικών του Σχολείου του Καρπενησίου. Οι φιλοξενούμενοι μαθητές παρακολούθησαν την πολύ ωραία παρουσίαση της πόλης της Λιβαδειάς που έκανε η Διευθύντρια του σχολείου με ταυτόχρονη προβολή βίντεο – ο καιρός δεν ευνόησε για τη βόλτα που είχε προετοιμαστεί –καθώς και δρώμενα και χορούς που είχαν ετοιμάσει μαθητές της αντίστοιχης τάξης (Τετάρτης) του 9ου Δημοτικού Σχολείου. Στο τέλος τα παιδιά αντάλλαξαν δώρα , χόρεψαν όλα μαζί και γεύτηκαν νόστιμα σουβλάκια που έψησαν οι εκπαιδευτικοί του σχολείου στην αυτοσχέδια, υπαίθρια ψησταριά καθώς και κάθε είδους εδέσματα που είχαν συγκεντρωθεί από τους γονείς. Παρόντες ο Δήμαρχος και ο Αντιδήμαρχος της πόλης της Λιβαδειάς, ο Διευθυντής Π.Ε.Ν. Βοιωτίας,o Πρόεδρος του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Λιβαδειάς και ο Πρόεδρος του Συλλόγου Ευρυτάνων, οι οποίοι εξέφρασαν με το δικό τους τρόπο ο καθένας την υποστήριξη σε αυτήν την προσπάθεια αδελφοποίησης και την ελπίδα η συγκεκριμένη εκδήλωση να αποτελέσει την έναρξη μιας μακροπρόθεσμης επικοινωνίας και ουσιαστικής επαφής των δύο σχολείων. Συγκινητική η επισήμανση του Διευθυντή του Σχολείου του Καρπενησίου κυρίου Τσακνιά Ιωάννη ο οποίος ανέφερε χαρακτηριστικά: «Κάποτε κατέβαιναν οι κτηνοτρόφοι μας στις πεδιάδες αναζητώντας τη ζεστασιά για τα ζώα τους, τώρα εμείς κατεβαίνουμε για μια άλλου είδους ζεστασιά, την ανθρώπινη, την τόσο δυσεύρετη στη σύγχρονη καθημερινότητα…». Η ιδέα του Προγράμματος Αδελφοποίησης ανήκει στον γυμναστή του 9ου σχολείου της Λιβαδειάς Παπακώστα Βασίλειο, που κατάγεται από την Ευρυτανία και είχε δουλέψει στο 2ο Δημοτικό Σχολείο του Καρπενησίου. Αξίζει να τονιστεί ότι η ιδέα αγκαλιάστηκε και ενισχύθηκε από τη νέα και δραστήρια διευθύντρια του 9ου Δημ. Σχ. Λιβαδειάς, κα Έλενα Παπανικολάου καθώς κι από όλους τους εκπαιδευτικούς του σχολείου και κατάφερε να υλοποιηθεί με τη σύμπραξη του Συλλόγου Γονέων και του Δήμου Λιβαδειάς.

Η πρωτοβουλία των δύο σχολείων αναντίρρητα φορτίζεται έντονα σε μια εποχή που πρώτοι εμείς οι ενήλικες μαθαίνουμε τα παιδιά να βαδίζουν σε μοναχικές ατραπούς, τυλίγοντάς τα σε «ασφαλή» κιγκλιδώματα, εξασκώντας τα στην υλική και όχι στην ψυχική γενναιοδωρία. Σε καιρούς ανεξέλεγκτης βίας και μίσους, όπου το αγρίεμα μυαλού και σώματος των παιδιών καθώς και η παραίτηση, η αδιαφορία και η ανικανότητα των ενηλίκων πολλές φορές αποτελούν αναμφισβήτητο γεγονός, πρωτοβουλίες τέτοιου είδους οδηγούν σε ασφαλείς «εξόδους κινδύνου». Γιατί είναι σημαντικό Σχολείο και Κοινωνία να αποκαλύπτει στα παιδιά του σήμερα –παρατημένα σε χαοτικούς τηλεοπτικούς παιδαγωγούς και πλασματικούς κόσμους χωρίς συνοχή, χωρίς εστίες κι αφετηρίες, εξασκημένα σε ναρκισσιστικούς καθρέφτες και ταμπουρωμένα σε «ετοιμοπόλεμα εγώ» βυθισμένα σε μια καθημερινότητα γεμάτη απαιτήσεις παρατηρήσεις και εντάσεις- την «άλλη» πλευρά της ζωής : την πλευρά των συναισθημάτων, των βλεμμάτων, της ουσιαστικής επαφής και αληθινής επικοινωνίας, της ΑΓΚΑΛΙΑΣ. Κι είναι πράγματι ελπιδοφόρο, εκπαίδευση, τοπική κοινωνία και γονείς με ενωμένες τις δυνάμεις να παροτρύνουν τα παιδιά να «χτίσουν» γέφυρες» με στέρεα θεμέλια τις συνήθειές τους, τα ήθη και τα έθιμά τους, τις ομοιότητες αλλά και τις διαφορές τους.
Η ιδέα του συγκεκριμένου προγράμματος και οι προσπάθειες για την υλοποίησή του αποδεικνύουν όχι μόνο την αξία των Καινοτόμων Δράσεων στο σύγχρονο σχολείο αλλά και το ότι Η ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ και Η ΑΝΘΡΩΠΙΑ υπάρχει μέσα στην Ελληνική Εκπαίδευση. Η πολιτεία οφείλει να τις τιμά, να τις διαφυλάττει και με κάθε τρόπο να τις ενισχύει…

Η Κυρά Σαρακοστή

Η Κυρά Σαρακοστή είναι ένα ελληνικό έθιμο που στις μέρες μας τείνει να εκλείψει. Είναι ιδιαίτερο ημερολόγιο που μετρά τις βδομάδες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, τις ημέρες της νηστείας από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι και τη Μεγάλη Βδομάδα.
Η Κυρά Σαρακοστή είναι μια χάρτινη ζωγραφιστή γυναίκα με εφτά πόδια που συμβολίζουν τις 7 βδομάδες της νηστείας, ένα για κάθε βδομάδα. Κάθε Σάββατο κόβουν και ένα πόδι. Το τελευταίο πόδι κόβεται το Μεγάλο Σάββατο. Το κομμάτι αυτό το παίρνουν και τυλίγουν με αυτό ένα ξερό σύκο και το κρύβουν. Όποιος το βρει λένε ότι είναι γούρι.

Η Κυρά Σαρακοστή παριστάνεται σαν μια γυναίκα με σταυρωμένα χέρια γιατί προσεύχεται και κλειστό στόμα γιατί νηστεύει. Σε άλλα μέρη της Ελλάδας φτιάχνεται και με ζυμάρι.

Η Κυρά Σαρακοστή του σχολείου μας είναι φτιαγμένη από χαλκό, ύφασμα, το οποίο έχει ζωγραφιστεί και στολιστεί με διάφορα μικροστολίδια.

ΠΗΓΗ : Ελικώνιο : Το του 4ου Δημοτικού Σχολείου Λιβαδειάς

Μια συγγραφέας στο νηπιαγωγείο

Την 1η Μαρτίου επισκέφθηκε το 2ο ολοήμερο Νηπιαγωγείο Ορχομενού η εικονογράφος – συγγραφέας κα Λήδα Βαρβαρούση.

Η κα Βαρβαρούση «Ζωγραφείται» τα παραμύθια της

μάσκες με γυψόγαζες

Με αφορμή τις Απόκριες στο μάθημα της Θεατρικής Αγωγής εμείς, οι μαθητές του 4ου Δημ. Σχ. Λιβαδειάς, φτιάξαμε μάσκες. Η δασκάλα των εικαστικών, η κ. Μαρία Μηλιώτη, μας έδειξε πως μπορούμε να φτιάξουμε μάσκες με γυψόγαζες. Στην αρχή μας φάνηκε πολύ δύσκολο, αλλά μετά σιγά -σιγά τα καταφέραμε και φτιάξαμε μόνοι μας μάσκες.

Υλικά που χρειαστήκαμε: 1) γυψόγαζα από το φαρμακείο, 2) ψαλίδι, 3) μια λεκανίτσα με νερό, 4) βαζελίνη και 5) ένα μοντέλο. Πήραμε τις γυψόγαζες τις βρέξαμε στο νερό και τις εφαρμόσαμε πάνω στο πρόσωπο, στην αρχή περιμετρικά. (μέτωπο , μάγουλα, πιγούνι ) ώσπου να περικυκλώσουμε το πρόσωπο του συμμαθητή μας ή της συμμαθήτριά μας.
Γεμίσαμε όλο το πρόσωπο, αφήνοντας ανοικτά τα ρουθούνια και τα μάτια. Είναι προτιμότερο να βάλουμε την γυψόγαζα σε διπλή στρώση.



Μόλις τελειώσαμε αφαιρέσαμε την μάσκα εφόσον είχε στερεοποιηθεί και το «μοντέλο» ένοιωθε πως τραβούσε
Μπορούμε επίσης να φτιάξουμε μισή μάσκα δηλαδή να έχει μόνο μύτη και μάτια. Στη συνέχεια την βάψαμε και όποιος ήθελε την στόλιζε!
Πώς τη φοράμε;
Τη στερεώνουμε στο πρόσωπο είτε εφαρμόζοντας λάστιχο στα πλάγια είτε κολλώντας ένα ξυλαράκι ώστε να την κρατάμε με το χέρι μας…

ΠΗΓΗ: ΕΛΙΚΩΝΙΟ: Το blog του 4 Δημοτικού Σχολείου Λιβαδειάς

...μάσκες και στολές

Τα schoolikakia μαζί με το δάσκαλό τους κατασκεύασαν μάσκες και στολές που εμπνεύστηκαν από το αγαπημένο τους schooliki. Παρακάτω σας περιγράφουν τον τρόπο κατασκευής. Μην χάνετε χρόνο! Ντυθείτε κι εσείς στο φετινό καρναβάλι "σκουληκάκια" και εντυπωσιάστε!!!
ΠΗΓΗ: schoolikΙ 2010-2011: Το μαθητικό ιστολόγιο του Ε1 του 2ου Δημοτικού Σχολείου Ερέτριας





ΜΑΣΚΑ ΣΚΟΥΛΗΚΙ
ΥΛΙΚΑ
Χαρτόνι κανσόν (πράσινο και καφέ)
Κόλλα
Λαδοπαστέλ ή μαρκαδόροι
Λαστιχάκι (λεπτό)
Συραπτικό
ΤΡΟΠΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ
Κόβουμε τη μάσκα σκουληκάκι, σύμφωνα με το πατρόν σε πράσινο κανσόν χαρτί.
Κολλάμε στο κάτω μέρος ένα κομμάτι κανσόν χαρτί καφέ χρώματος, το οποίο αποτελεί το χώμα. Σχηματίζουμε τα χαρακτηριστικά από το σκουληκάκι με μαύρο μαρκαδόρο και χρωματίζουμε το καπέλο, το λουλούδι και τη γλώσσα με λαδοπαστέλ ή μαρκαδόρους. Αν χρησιμοποιήσουμε λαδοπαστέλ, καλό είναι, αφού ολοκληρώσουμε τη μάσκα, να την ψεκάσουμε από μακριά με λακ για τα μαλλιά, προκειμένου να μην ξεβάφει η μάσκα, όταν την πιάνουμε με τα χέρια μας.
Τσακίζουμε τη μάσκα μας δίπλα στο κεφάλι και πίσω στην ουρά για να εφαρμόσει καλύτερα στο πρόσωπο.
Πιάνουμε από πίσω το λαστιχάκι με συραπτικό

ΣΤΟΛΗ ΣΚΟΥΛΗΚΙ
ΥΛΙΚΑ
Χαρτόνια κανσόν (2 κόκκινα και 1 πράσινο)
1 μαύρη σακούλα σκουπιδιών
1 πράσινη κάλτσα (ή 1 ζευγάρι)
1 διαβήτης (ή 1 στρόγγυλο αντικείμενο, όπως πιατάκι του καφέ)
Διακοσμητικά ματάκια
Κόλλα (ατλακόλ)
ΤΡΟΠΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ
Ανοίγουμε μια τρύπα στο κάτω μέρος της σακούλας, προκειμένου να χωράει το κεφάλι μας.
Σχεδιάζουμε και κόβουμε συμμετρικά στα κόκκινα χαρτόνια κανσόν ένα μήλο (Μπορείτε να σχεδιάσετε κι άλλα φρούτα, όπως αχλάδι, πορτοκάλι κτλ.).
Στο πράσινο κανσόν σχεδιάζουμε και κόβουμε 2 φύλλα.
Κολλάμε πάνω στη σακούλα (και από τις δυο μεριές) τα μήλα και τα φύλλα.
Στην μπροστινή πλευρά της στολής σχεδιάζουμε με τη βοήθεια ενός διαβήτη ή ενός μικρού στρογγυλού αντικειμένου έναν κύκλο στο κάτω μέρος αριστερά ή δεξιά από όπου θα περνάει το χέρι μας. Μπορούμε να φτιάξουμε και δύο τρύπες, ώστε να περνάνε και τα δύο μας χέρια.
Παίρνουμε την κάλτσα και κολλάμε στο μπροστινό μέρος δύο "μάτια" που πωλούνται στην αγορά ή σχεδιάζουμε οι ίδιοι με ένα μαύρο μαρκαδόρο σε άσπρο κανσόν χαρτί.
Αφού φορέσουμε τη στολή, βάζουμε μια πράσινη κάλτσα στο χέρι μας που βγαίνει από την τρύπα

ΣΤΟΛΗ 2η
ΥΛΙΚΑ
Μπαλόνι
Κόλλα (ατλακόλ ή αλευρόκολλα)
Εφημερίδες
Πον-πον (2 πράσινα και 1 άλλου χρώματος)
Καθαριστικά πίπας
Ακρυλικά χρώματα (πράσινο, άσπρο, καφέ, μαύρο)
Πινέλα
Κοπίδι και ψαλίδι
Σακούλα σκουπιδιών
Πράσινο γκοφρέ χαρτί
Χαρτοταινία
Πράσινο κανσόν χαρτόνι
ΤΡΟΠΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ Α. ΜΑΣΚΑ
Φουσκώνουμε το μπαλόνι και το δένουμε στην άκρη.
Κόβουμε κομμάτια εφημερίδας, τα οποία κολλάμε με ατλακόλ ή εναλλακτικά με αλευρόκολλα που φτιάχνουμε οι ίδιοι (ανακατεύουμε νερό με αλεύρι) πάνω στο μπαλόνι σε τρεις ή τέσσερις στρώσεις. Αφήνουμε ακάλυπτο μόνο το μέρος που έχουμε δέσει το μπαλόνι.
Αφήνουμε την κόλλα να στεγνώσει.
Αφού βεβαιωθούμε ότι τα χαρτιά έχουν κολλήσει, σπάμε το μπαλόνι, το οποίο αφαιρούμε από το εσωτερικό της μάσκας.
Βάφουμε τη μάσκα με πράσινο ακρυλικό χρώμα.
Με ένα μολύβι σχεδιάζουμε τα μάτια και το στόμα, τα οποία και βάφουμε με ακρυλικά χρώματα (άσπρο, μαύρο, καφέ).
Κολλάμε το χρωματιστό πον-πον για μύτη.
Δένουμε με τις άκρες των καθαριστικών πίπας τα δύο πράσινα πον-πον.
Με ένα κοπίδι κάνουμε προσεκτικά δύο εγκοπές στο πάνω μέρος της μάσκας (καλό είναι να υπάρχει και η παρουσία ενός ενήλικα) και περνάμε τα καθαριστικά πίπας με τα πον-πον για κεραίες.
Ανοίγουμε τρύπες στα μάτια, στη μύτη και στο στόμα (με ένα κοπίδι ή ένα ψαλίδι), για να μπορούμε να αναπνέουμε.
Β. ΣΤΟΛΗ
Κόβουμε το κάτω μέρος της σακούλας για να περνάει το κεφάλι μας.
Τυλίγουμε τη σακούλα με πράσινο γκοφρέ χαρτί.
Χρησιμοποιούμε χαρτοταινία για να φτιάξουμε τις λουρίδες στο σώμα και τις καλύπτουμε με πράσινο χαρτόνι κανσόν

η οργάνωση του σχολικού χώρου

Σε συνεργασία με τους εθελοντές των Εθελοντικών Δυνάμεων Σχηματαρίου συνεχίζουμε την παρέμβαση στις σχολικές μονάδες της Βοιωτίας σχετικά με την οργάνωση του σχολικού χώρου… Στη συγκεκριμένη περίπτωση οι Ε.ΔΥ.Σ. συνεργάζονται με το 1ο Δημοτικό Σχηματαρίου θέτοντας το ζήτημα της ασφαλούς αποχώρησης σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης …Οι δραστηριότητες πραγματοποιήθηκαν στις 03/03/2011.

Το γαϊτανάκι

Την Παρασκευή 4 Μαρτίου 2011 οι μαθητές του 7ου Δημοτικού Σχολείου Λιβαδειάς χόρεψαν, ύστερα από δύο αναβολές λόγω κακοκαιρίας το Γαϊτανάκι στην αυλή του σχολείου.

ΚΑΛΕΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ !!

Μαθητικό 'Εντυπο

Το μαθητικό Έντυπο με το τίτλο: Παραδοσιακά Παιχνίδια μας έστειλε η Ε τάξη του 2ου Δημοτικού Σχολείου Λιβαδειάς . Πρόκειται για μια καταγραφή των παραδοσιακών παιχνιδιών από τους μικρούς μαθητές οι οποίοι εικονογραφούν με δικά τους σκίτσα την ενδιαφέρουσα αυτή έκδοση.

Όπως σταχυολογούν οι ίδιοι στο εισαγωγικό σημείωμα :

«Αν θέλουμε τα παιδιά να μαθαίνουν με επιτυχία τώρα και στο μέλλον, θα πρέπει να τα μαθαίνουμε να σκέπτονται για τους εαυτούς τους , να επιλύουν προβλήματα και να συνυπάρχουν με τους άλλους. Αυτές οι ικανότητες κατακτώνται όταν τα παιδιά ενθαρρύνονται να εξερευνούν ενεργητικά το περιβάλλον, να επιλύουν πραγματικά προβλήματα που έχουν νόημα γι’ αυτά και να συνεργάζονται με άλλους για την ολοκλήρωση εργασιών. Όλα αυτά τα παιδιά τα κάνουν όταν παίζουν»

Χελιδονίσματα

Σε πολλές περιοχές της χώρας μας, την 1η Μαρτίου, τα παιδιά γυρνάνε στα σπίτια κρατώντας ένα ομοίωμα χελιδονιού, την «χελιδόνα», και τραγουδούν ένα είδος καλάντων, τα χελιδονίσματα. Την «χελιδόνα» σε κάποιες περιοχές την στολίζουν με φύλλα κισσού ή ανοιξιάτικα λουλούδια, κι αλλού κρεμούν κουδουνάκια. Το έθιμο της χελιδόνας έχει τις ρίζες του στην αρχαία Ελλάδα και επιβιώνει μέχρι τις μέρες μας σε πολλά μέρη της Ελλάδας, όπως Ήπειρο, Μακεδονία, Θράκη και Δωδεκάνησα. Οι μαθητές του Α1 και Α2 τμήματος του 9ου Δ.Σ. Λιβαδειάς, με την συμβολή των δασκάλων τους, Λαζίδου Τάνιας (του Α1) και Δαδιώτη Εύης (του Α2) γνώρισαν το έθιμο αυτό και προσπάθησαν να το αναβιώσουν. Έτσι, συζητήσαμε για το ταξίδι των χελιδονιών, κατασκευάσαμε χάρτινα στεφάνια με λουλούδια που τα παιδιά φόρεσαν στο κεφάλι τους όταν τραγούδησαν τα χελιδονίσματα, καθώς και ομοίωμα χελιδονιών, μάθαμε τα «χελιδονίσματα» και τα τραγουδήσαμε την 1η Μάρτη στις υπόλοιπες τάξεις του σχολείου και στην Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Θεατρική παράσταση "Ο Μάγος του ΟΖ"

Την Τρίτη 1η Μαρτίου στο σχολείο μας παρακολουθήσαμε τη θεατρική παράσταση "Ο Μάγος του ΟΖ" από τη "θεατρική ομάδα ονειροβάτης".Ο Μάγος του ΟΖ είναι ένα μυθιστόρημα, μια περιπέτεια, που χαρακτηρίζεται από αισιοδοξία, και φαντασία.
Ένας ανεμοστρόβιλος παρασύρει την Ντόροθι και το αγαπημένο της σκυλάκι στη μαγική χώρα του ΟΖ. Εκεί θα συναντήσει το Σκιάχτρο, τον Τενεκεδένιο Ξυλοκόπο και το δειλό Λιοντάρι. Όλοι μαζί θα ξεκινήσουν ένα συναρπαστικό ταξίδι για να βρουν τον περίφημο Μάγο του ΟΖ, που μπορεί να πραγματοποιήσει τις ευχές του. Μα όταν τον συναντούν απογοητεύονται γιατί ο Μάγος τους λέει ότι δεν μπορεί να κάνει μαγικά για να τους βοηθήσει, αλλά αν θέλουν να βοηθήσουν τους εαυτούς τους θα πρέπει να βρουν τη δύναμη που κρύβεται μέσα τους.
Ήταν μια καταπληκτική παράσταση με φαντασμαγορικά σκηνικά και εφέ. Οι ηθοποιοί έπαιζαν πολύ ωραία και είχαν συνεχή επικοινωνία με τα παιδιά, τα οποία συμμετείχαν με ενθουσιασμό.Στην πρώτη παράσταση παρακολούθησαν οι μαθητές των μικρών τάξεων του 4ου Δημ. Σχ. Λιβαδειάς και του 10ου και στη δεύτερη παράσταση οι μαθητές των μεγάλων τάξεων και των δύο σχολείων. Όλα τα παιδιά και οι εκπαιδευτικοί έμειναν ενθουσιασμένοι γι' αυτό χειροκρότησαν και συνεχάρησαν τους ηθοποιούς.

ΠΗΓΗ: ελικώνιο :Το blog του 4ου Δημοτικού Σχολείου Λιβαδειάς

Μαθητική Εφημερίδα

Η εφημερίδα του Δημοτικού Σχολείου Τριάδας Εύβοιας Φεβρουάριος 2011

Στα πλαίσια του μαθήματος των νέων τεχνολογιών στο ολοήμερο, οι μαθητές κάθε μήνα εκδίδουν σε έντυπη αλλά και ηλεκτρονική μορφή την ¨Εφημερίδα του σχολείου"

"Χένσελ και Γκρέτελ" στη Λυρική Σκηνή

Την Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου 2011 τα παιδιά της Γ΄τάξης του σχολείου μας παρακολούθησαν σε οπερέτα το παραμύθι "Χένσελ και Γκρέτελ", στη Λυρική Σκηνή.Ήταν μια διασκευή της κ. Κάρμεν Ρουγγέρη. Πριν αρχίσει η παράσταση η κ. Ρουγγέρη έκανε μια μικρή εισαγωγή, με σκοπό να πει στα παιδιά με δυο λόγια τι θα παρακολουθήσουν, και πως όπως όλοι, όσοι συμμετείχαν για το ανέβασμα της παράστασης, το έκαναν με αγάπη και σεβασμό, την ίδια αγάπη και σεβασμό να δείξουν στους συντελεστές που κοπιάζουν και τα ίδια τα παιδιά με τη σειρά τους. Το θέαμα καθήλωσε τα παιδιά, που έβλεπαν πολλά από αυτά , για πρώτη φορά μια παράσταση που είχε πρόζα, είχε ζωντανή μουσική, ορχήστρα, τραγούδι και χορό.
Το παίξιμο δε των ηθοποιών τενόρων και σοπράνο, τα κοστούμια και τα σκηνικά που άλλαζαν συνεχώς ήταν μια ανεπανάληπτη εμπειρία για τα παιδιά, τους γονείς που συμετείχαν, αλλά και τους εκπαιδευτικούς.
ΠΗΓΗ: ΕΛΙΚΩΝΙΟ

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΒΑΓΟΝΕΤΟ

Οι τάξεις Δ’ – Ε’ – ΣΤ’ του 9ου Δημοτικού σχολείου Λιβαδειάς επισκέφτηκε το Μεταλλευτικό Πάρκο Φωκίδας – Vagonetto. Το πάρκο βρίσκεται στο 51ο χμ. της εθνικής οδού Λαμίας-Άμφισσας.
Η γνωριμία μας με την ιστορία του βωξίτη ξεκίνησε από το παλιό ορυχείο, τη Στοά 850. Μπαίνοντας στη στοά οι υπεύθυνοι της ξενάγησης μας έδωσαν και φορέσαμε τα κίτρινα κράνη ασφαλείας. Αφού επιβιβαστήκαμε στο κίτρινο βαγονέτο με τον πορτοκαλί φάρο, φτάσαμε στο χώρο απ’ όπου θα ξεκινούσαμε την ξενάγηση.
Σε βάθος 200 μέτρων κάτω από τη γη, πατώντας σε πάτωμα ηλικίας 150 εκατομμυρίων ετών από άσπρο βωξίτη και περιεργαζόμενοι ένα ταβάνι 100 εκατομμυρίων ετών, είχαμε τη δυνατότητα να γνωρίσουμε πώς δούλευαν οι μεταλλωρύχοι για να εξορύξουν τον βωξίτη.

Η Στοά 850 λειτούργησε από το 1967 ως το 1972 και έχει συντηρηθεί για να μπορούν να τη γνωρίζουν οι επισκέπτες με ασφάλεια.
Υπάρχουν τα ίδια παλιά μηχανήματα και ομοιώματα μεταλλωρύχων. Η περιήγηση είναι εμπλουτισμένη με κατάλληλο φωτισμό και ηχητικές εκρήξεις.
Η ξενάγηση συνεχίστηκε με την περιήγηση στον Εκθεσιακό Χώρο Μεταλλευτικής Ιστορίας που στεγάζεται στα παλιά γραφεία των Μεταλλείων.
Φορώντας συσκευές ατομικής ξενάγησης γνωρίσαμε τα πετρώματα, τα παράγωγα του βωξίτη (αλουμίνιο) και ενημερωθήκαμε για τις χρήσης και τις εφαρμογές του.

Σχολικός Χώρος

Σε συνεργασία με την Ελληνική Ομάδα Διάσωσης Βοιωτίας συνεχίζουμε την παρέμβαση στις σχολικές μονάδες της Βοιωτίας σχετικά με την οργάνωση του σχολικού χώρου…Στη συγκεκριμένη περίπτωση η ΕΟΔ Βοιωτίας συνεργάζεται με το 5ο Δημοτικό Λιβαδειάς θέτοντας το ζήτημα της ασφαλούς αποχώρησης σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης …
Οι δραστηριότητες πραγματοποιήθηκαν στις 18/02/2011.

Το ζήτημα του σχολικού χώρου βέβαια είναι πολύ ευρύτερο από το θέμα της ασφάλειας είτε αυτό τίθεται υπό έκτακτες συνθήκες είτε αφορά την καθημερινή συνηθισμένη λειτουργία της σχολικής μονάδας.

Τρεις παράμετροι του χώρου αποτελούν ουσιαστικούς δείκτες της αλληλεπίδρασης υλικών και μη υλικών παραγόντων: Η διάρθρωση του χώρου, η αισθητική του και οι πρακτικές στον χώρο.

Η διαρρύθμιση περιγράφει τα λειτουργικά χαρακτηριστικά ενός χώρου, τα οποία μέσα από τις πρακτικές που ευνοούν, μας πληροφορούν για τα κυρίαρχα μοντέλα και αξίες και, κατά συνέπεια, για τον επιθυμητό τρόπο λειτουργίας του χώρου αυτού. Η αισθητική του χώρου αφορά στη διαμόρφωση των υλικών στοιχείων και συνδέεται με τα πρότυπα σχετικά με το «ωραίο» που επικρατούν σ’ ένα συγκεκριμένο χώρο. Τέλος οι πρακτικές είναι συνήθεις τρόποι ενέργειας που διέπουν τις μορφές συμπεριφοράς του υποκειμένου στο χώρο, τις οποίες υιοθετεί για να αντιμετωπίσει μια συγκεκριμένη κατάσταση ή για να πετύχει ένα ορισμένο στόχο, όταν πρόκειται να επικοινωνήσει, να εργαστεί, να μετακινηθεί κ.λ.π

Ο χώρος είναι το (υλικό) πεδίο στο οποίο γίνεται η σύνθεση ανάμεσα στα χαρακτηριστικά του υποκειμένου και σ΄ εκείνα του κοινωνικού του περιβάλλοντος και αποτελεί τον οργανωτή της κοινωνικής αλληλεπίδρασης.

Ο χώρος λειτουργεί με δύο κυρίως τρόπους : (1) Με τα ερεθίσματα που προσφέρει , ιδίως τα οπτικά και τα αντιληπτικά , μας παρέχει πλήθος πληροφοριών για τα πρότυπα συμπεριφοράς , τους ρόλους , τις κοινωνικές σχέσεις, τις αισθητικές και κοινωνικές αξίες σε ένα κοινωνικό περιβάλλον.(2) Με τις δυνατότητες που παρέχει για την ανάπτυξη πρακτικών, μας περιγράφει τον τρόπο λειτουργίας του συγκεκριμένου περιβάλλοντος.

Ένας αρχιτέκτονας /ερευνητής στην τάξη...

Σήμερα, Παρασκευή, 18 Φεβρουαρίου 2011, το απόγευμα ήρθε στην τάξη μας ο κ. Κωνσταντίνος Δημητούλης, αρχιτέκτονας που εργάζεται στο Δήμο Χαλκιδέων. Μας έδειξε εικόνες με το βιντεοπροβολέα και μας έδωσε πληροφορίες για την ιστορία και την αρχιτεκτονική του κτηρίου της Αρέθουσας. Επίσης μας παρουσίασε τη δική του πρόταση για την μελλοντική αξιοποίηση του χώρου.

Μετά την παρουσίαση ακολούθησε συζήτηση με ερωτήσεις των μαθητών προς τον κ. Δημητούλη. Οι ερωτήσεις είχαν σχέση με την Αρέθουσα, με το επάγγελμα του αρχιτέκτονα και με τις ερευνητικές εργασίες του. Να ένα μικρό δείγμα από τη μικρή μας «συνέντευξη»: (Το κείμενο δεν είναι απομαγνητοφωνημένο. Γράφτηκε σύμφωνα με όσα θυμόμασταν. Ελπίζουμε να μην έχουμε κάνει κάποιο λάθος.)

"Πώς καταφέρατε να συγκεντρώσετε τόσες πληροφορίες για την Αρέθουσα μέσα σε μερικές ημέρες;

Έχω ένα μεγάλο αρχείο από εφημερίδες, περιοδικά και βιβλία και έχω σημειώσει στον υπολογιστή μου τις πληροφορίες που βρίσκω σ’ αυτά.

Σας αρέσει η δουλειά του αρχιτέκτονα;

Ναι, από μικρό παιδί μού άρεσε αυτή η δουλειά. Σας συμβουλεύω και εσάς να κάνετε στη ζωή σας αυτό που σας αρέσει. Τότε θα είστε πραγματικά ευχαριστημένοι από τη δουλειά σας.

Γιατί αποφασίσατε να γράψετε ένα βιβλίο για τον Ποθητό Καμάρα*; Διάλεξα τον Ποθητό Καμάρα επειδή υπήρχαν πολλές αναφορές σ’ αυτόν αλλά δεν είχε γραφτεί ένα βιβλίο που να παρουσιάζει τη δουλειά του."

* Αρχιτέκτονας (1861-1935) που σχεδίασε πολλά κτήρια στη Χαλκίδα και γενικότερα στην Εύβοια.

ΠΗΓΗ: ΤΟΔΕΚΑΤΟΚΑΛΟ Το διαδικτυακό περιοδικό του 10ου Δημ. Σχολείου Χαλκίδας